WETENSCHAPPELIJKE BRON
Onderwerp: Risicovol spel | Publicatiedatum: 2021

Kern

Dit artikel beschrijft de opbrengsten van ‘risk reframing’ sessies, een interventie voor ouders om hen een meer positieve houding ten aanzien van risicovol spelen te laten krijgen. Het doel was om een verandering in de denkbeelden over risico te laten plaatsvinden zodat de acceptatie en duurzaamheid van nieuwe, risicovolle speelmogelijkheden op het schoolplein vergroot zou worden. Het onderzoek vond plaats op negen basisscholen in Australië waarbij 150 deelnemers deelnamen aan sessies van twee uur. De deelnemers waren merendeels ouders, maar ook leerkrachten en vrijwilligers deden mee. Elke sessie voor 12 tot 24 deelnemers bestond uit 7 taken die in kleine subgroepjes werden gedaan en terug gerapporteerd aan de grotere groep. De resultaten geven aan dat de deelnemers meer inzicht kregen in hun eigen overtuigingen en dat hun kennis over de meerwaarde van risicovol spelen toenam. Ook heeft de interventie bijgedragen aan een veranderde perceptie van risico.

Dit artikel geeft de resultaten weer van de ervaringen van deelnemers aan ‘risk reframing’ sessies. Dit zijn bijeenkomsten met voornamelijk ouders van schoolkinderen, in voorbereiding op het aanpassen van het schoolplein waarbij er meer mogelijkheden voor risicovol spelen worden gecreëerd. Deze studie is onderdeel van het Sydney Playground Project, gericht op het faciliteren en stimuleren van risicovol spelen waarbij in alle fasen de ervaringen van betrokkenen worden onderzocht. De interventie die op het schoolplein werd ingebracht, was de verstrekking van ‘loose parts’ en kringloopmaterialen, zoals dozen, kratten en banden. Kinderen kunnen hier tijdens de pauzes mee spelen zoals zij zelf willen. Het gebruik van deze materialen door de kinderen kan vragen oproepen over risico’s: Wat als iemand zich bezeert? Hoe zouden ouders reageren als dit gebeurt? Welk effect heeft dit op het toezicht door volwassenen op het schoolplein? De kans dat kinderen iets zou overkomen is klein, maar de angst van een paar ouders zou genoeg onzekerheid en ongemak creëren bij de deelnemende scholen dat de uitvoering van het project in het geding zou kunnen komen. Het succes van de interventie hangt dus voor een belangrijk deel af van de acceptatie van ouders van een bepaalde mate van risico wetende dat risicovol spelen kinderen veel oplevert in plezier en ontwikkeling.

Het doel van de risk reframing sessies was dus om de houding ten opzichte van risico te veranderen van mogelijk negatief naar positief. Hiermee zou het spelen met loose parts meer draagvlak krijgen en er tevens voor kunnen zorgen dat risicovol spelen buiten schooltijd gestimuleerd wordt. Ouders namen deel aan bijeenkomsten met ‘leertaken’ om hun blik te verruimen naar de kansen die risico’s geven, de nadelen én de voordelen en de waarde van spelen met onzekere uitkomst voor kinderen. Speelse taken werden uitgevoerd door de deelnemers, waarbij ook eigen speelervaringen uit de kindertijd worden uitgewisseld. En waarbij de automatische reflex om risico als gevaar te zien ter discussie wordt gesteld.

Negen scholen namen deel aan het onderzoek, waarbij er 150 deelnemers waren aan de risk reframing sessies, voornamelijk ouders, maar ook een aantal leerkrachten en vrijwilligers. De ouders waren merendeels moeders, en ouders van kinderen die ook in het loose parts onderzoek geobserveerd werden. De sessie van twee uur was genaamd “Kansen voor Avontuur” en werd per school uitgevoerd met een groep van 12-24 deelnemers die tijdens de sessie in subgroepjes uiteen gingen. Bij deze groepjes zaten naast ouders ook altijd iemand van de school zodat beide perspectieven meegenomen werden en uitgewisseld konden worden. De bijeenkomst startte met het invullen van een korte vragenlijst door de deelnemers, vervolgens was er een inleiding over het speelproject en een uitleg van risico als onzekerheid en/of als uitdaging. Hierna volgden zeven taken zoals: Wat wil je voor je kind? Welke speelervaring is je bijgebleven? en Wat speelt jouw kind graag? Tevens worden filmpjes besproken waarin overbescherming van ouders en risicovol spelen passend bij de leeftijd aan de orde komt.

De discussies tijdens de bijeenkomsten zijn opgenomen, evaluatieformulieren van de deelnemers en ‘field notes’ zijn uitgeschreven, samengevat en daarna geanalyseerd. Deelnemers waren toegewijd in de taken, afwisselend serieus en ook speels, wilden vaak meer tijd dan gepland voor onderlinge discussie en het uitwisselen van ervaringen met hun eigen kinderen. Het ‘reframen ‘van risico slaagde op diverse manieren. De interventie zorgde ervoor dat de automatische beschermende reactie op risico verminderde en dat men zich bewust werd van de mogelijkheid van andere reacties. En dat men hiervoor de tijd mag nemen. Het ‘Aha!’-moment bij veel ouders was dat risicovol spelen bijdraagt aan de versterking van veel eigenschappen die ouders wensen voor hun kinderen, zoals veerkracht en zelfvertrouwen. Het uitwisselen en bediscussiëren van ervaringen en meningen werd als zeer waardevol ervaren. Daarmee draagt dit onderzoek bij aan bij het vinden van de juiste balans tussen een negatief en positief beeld van risico, angst en moed, snel en langzaam denken, en de nadelen en voordelen van risicovol spelen, zowel voor ouders als professionals als voor kinderen zelf. Risk reframing sessies kunnen in settingen waar kinderen spelen, zoals de kinderopvang een waardevol instrument zijn om ouders mee te nemen in beleid en praktijk van het ondersteunen en faciliteren van risicovol spelen door kinderen. Ouderavonden zijn vaak vooral gericht op het informeren, terwijl met deze sessies discussie plaatsvindt en bewustwording en begrip ontstaat.

Niehues, A. N., Bundy, A., Broom, A., Tranter, P., Ragen, J., & Engelen, L. (2013). Everyday uncertainties: reframing perceptions of risk in outdoor free play. Journal of Adventure Education & Outdoor Learning, 13(3), 223-237.

Vrij downloadbaar via Researchgate: https://www.researchgate.net/publication/271992507_Everyday_uncertainties_Reframing_adults'_perceptions_of_risk_in_children's_outdoor_free_play_Journal_of_Adventure_Education_and_Outdoor_Learning

 

 

Bron
Originele titel: Everyday uncertainties: reframing perceptions of risk in outdoor free play
Auteur: Anita Nelson Niehues, Anita Bundy, Alex Broom, Paul Tranter, Jo Ragen en Lina Engelen
Publicatiedatum bron: 2013
Zoeken via kernwoorden

Kwaliteit van de babyopvang in Nederland: Gecombineerde metingen 2017-2019
Pauline Slot, IJsbrand Jepma, Paulien Muller, Bodine Romijn, Celeste Bekkering en Paul Leseman | 2020

Child Care Quality in The Netherlands Over the Years: A Closer Look
Katrien O. W. Helmerhorst, J. Marianne A. Riksen-Walraven, Mirjam J. J. M. Gevers Deynoot-Schaub, Louis W. C. Tavecchio en Ruben G. Fukkink | 2015

The impact of childcare-group situational age composition on caregiver-child interactions
Tatiana Diebold & Sonja Perren | 2020

Effects of the Caregiver Interaction Profile Training on Caregiver–Child Interactions in Dutch Child Care Centers: A Randomized Controlled Trial
Katrien O. W. Helmerhorst, J. Marianne A. Riksen-Walraven, Ruben G. Fukkink, Louis W. C. Tavecchio, Mirjam J. J. M. Gevers Deynoot-Schaub | 2017

Chillen, skaten, gamen. Opvattingen over kwalitatief goede buitenschoolse opvang in Nederland.
Marianne Boogaard, Ruben Fukkink en Charles Felix | 2008

Schoolkinderen en hun opvang. Wat leren ze ons over kwaliteit?
Brecht Peleman, Caroline Boudry, Lieve Bradt, Tineke Van de Walle en Michel Vandenbroeck | 2014

Pedagogical quality of after-school care: Relaxation and/or enrichment?
Ruben Fukkink en Marianne Boogaard | 2020

Grip op pedagogische kwaliteit
Annette Wiesman | 2018

Measuring interaction skills of caregivers in child care centers: Development and validation of the Caregiver Interaction Profile Scales
Katrien Helmerhorst, Marianne Riksen-Walraven, Harriet Vermeer, Ruben Fukkink en Louis Tavecchio | 2014

“Kijk eens wat ik kan!” Sociale praktijken in de interactie tussen kinderen van 4 tot 8 jaar in de buitenschoolse opvang
Nynke van der Schaaf | 2016

How to Play without Toys? A Playwork Experimentation in Paris
Baptiste Besse-Patin | 2018

Pedagogical quality of after-school care: Relaxation and/or enrichment?
Ruben Fukkink en Marianne Boogaard | 2020

Autonomy, Fairness and Active Relationships: Children’s Experiences of Well-being in Childcare
Emma Cooke, Michelle Brady, Cheryll Alipio en Kay Cook | 2019

Pedagogical tact. Knowing what to do when you don’t know what to do
Max van Manen | 2014/2015

A professionalisation programme towards children’s risk-taking in play in childcare contexts: moral friction on developing attitudes and collegial expectations
Martin van Rooijen en Gaby Jacobs | 2019

Tijd voor pedagogiek: Over de pedagogische paragraaf in onderwijs, opleiding en vorming
Gert Biesta | 2015

The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior
Edward L. Deci en Richard M. Ryan | 2000

Executive functioning and school adjustment: The mediational role of pre-kindergarten learning-related behaviors
Tyler R. Sasser, Karen L. Bierman en Brenda Heinrichs | 2015

Activity settings and daily routines in preschool classrooms: Diverse experiences in early learning settings for low-income children
Allison Sidle Fuligni, Carollee Howes, Yiching Huang, Sandra Soliday Hong en Sandraluz Lara-Cinisomo | 2012

Activity settings in toddler classrooms and quality of group and individual interactions
Carolina Guedes, Joana Cadima, Teresa Aguiar, Cecília Aguiar en Clara Barata | 2020

From External Regulation to Self-Regulation: Early Parenting Precursors of Young Children's Executive Functioning
Annie Bernier, Stephanie M. Carlson en Natasha Whipple | 2011

De 1e 1000 dagen: het versterken van de vroege ontwikkeling. Een literatuurverkenning ten behoeve van gemeenten
Symone Detmar en Marianne de Wolff | 2019

How to support toddlers’ autonomy: A qualitative study with child care educators
Marilena Côté-Lecaldare, Mireille Joussemet en Sarah Dufour | 2016

Proefschrift: Exploring childcare spaces. Young children’s exploration of the indoor play space in center-based childcare
Ine van Liempd | 2018

General comment No. 17 on the right of the child to rest, leisure, play, recreational activities, cultural life and the arts
UN Committee on the Rights of the Child | 2013

Ontwikkelingen in de kwaliteit van de Nederlandse kinderdagopvang, peuteropvang, buitenschoolse opvang en gastouderopvang op basis van de gecombineerde metingen 2017 -2019
Pauline Slot, IJsbrand Jepma, Paulien Muller, Bodine Romijn, Celeste Bekkering en Paul Leseman | 2019

Overview of European ECEC curricula and curriculum template
Kathy Sylva, Katharina Ereky-Stevens en Ana-Maria Aricescu | 2015

European Framework of Quality and Wellbeing Indicators
Thomas Moser, Paul Leseman, Edward Melhuish, Martine Broekhuizen en Pauline Slot | 2017

Welbevinden en betrokkenheid als toetsstenen voor kwaliteit in de kinderopvang. Implicaties voor het monitoren van kwaliteit
Ferre Laevers | 2016

Child care quality in the Netherlands: From quality assessment to intervention (proefschrift)
Katrien Helmerhorst | 2014

Early childhood education and care in the Netherlands. Quality, curriculum, and relations with child development
Pauline Slot | 2014

Kwaliteit van babyopvang. Een literatuurstudie
Harriet Vermeer & Marleen Groeneveld | 2017

Pedagogische kwaliteit in de kinderopvang: Doelstellingen en kwaliteitscriteria
Marianne Riksen-Walraven | 2004

Tijd voor kwaliteit in de kinderopvang
Marianne Riksen-Walraven | 2000

Expertisecentrum Kinderopvang werkt samen met de sector in het belang van het zich ontwikkelende kind.

Dus doe mee en investeer mee!

Voor de brede ontwikkeling
van kind én branche

JA, ik doe mee! meer info over het investeren

investeren in kinderopvang