Alicia is leerkracht én BSO-gastouder

Alicia Kooijman (34) biedt buitenschoolse opvang aan in Zierikzee onder de toepasselijke naam ThuisBSO. Ze vangt meestal zes kinderen op, haar eigen twee kinderen meegerekend.

Neem ons even mee: hoe begon het?

Alicia: ‘Mijn dochter had het moeilijk op de BSO. Grote groepen, veel kinderen bij elkaar, en dat allemaal nog ná school. Als je net vier bent, is dat echt een lange dag. Toen ik het daar met haar over had, zei ze dat ze een thuisgevoel wilde. Zo is de naam ook ontstaan. In gesprekken met andere ouders merkte ik dat er meer kinderen zijn die behoefte hebben aan kleinschalige buitenschoolse opvang. Maar dat is er gewoon bijna niet.’

Ging het opstarten makkelijk?

‘Nou, ik heb eerst heel lang getwijfeld. Ik vroeg me af of er wel een inkomen mee te verdienen zou zijn. Maar het idee bleef in mijn hoofd hangen, ik kon het niet loslaten. Na de zomervakantie van vorig jaar hakte ik de knoop door. In augustus en september ben ik alles gaan opstarten, begin oktober had ik mijn inschrijving rond en in november kwamen de eerste kinderen. Ik doe het twee dagen, en op de donderdag zat ik al vrij snel vol. Inmiddels zit ik voor volgend schooljaar al bijna helemaal vol, ik heb alleen nog een plekje op woensdag.’

Hoe ziet een middag er bij jou uit?

‘Ik haal de kinderen op, en dan lopen we van school naar huis. Er is een vaste plek voor hun jas en tas, daarna wassen we onze handen en gaan we aan tafel wat eten en drinken. En dan check ik bij de kinderen in: hoe was je dag, hoe zit je er nu bij? Zo kan ik de rest van de middag inspelen op hun behoeftes. Daarna doen we een activiteit, zoals timmeren, bakken of kleien. Maar het is niet verplicht om daaraan mee te doen, ze mogen ook vrij spelen als ze dat liever willen. Om ze te helpen kiezen, heb ik een groene map met foto’s van al het speelgoed, zodat ze niet hoeven te twijfelen maar gewoon iets kunnen aanwijzen. Ook gaan we bijna altijd naar buiten, en tegen het einde van de middag doen we nog een spelletje samen, dat vind ik belangrijk.’

Waarom is dat belangrijk?

‘Deze kinderen zijn elke week één of twee middagen samen. Ik wil graag dat ze goed met elkaar overweg kunnen, dus daar steek ik energie in. Vorige week deden we de geheime danser: iemand gaat naar de gang, we wijzen een danser aan die bewegingen bedenkt op de muziek, en de rest danst mee. Diegene van de gang moet raden wie de geheime danser is. Ze vonden het zo leuk dat ze daarna zelf allerlei spelletjes gingen bedenken. Iedereen mocht een keer spelleider zijn.’

Hoe vinden ze het verder bij jou, denk je?

‘Een meisje dat op dinsdag nog naar de BSO op school gaat en op donderdag bij mij komt, zei: de middag gaat hier echt zó snel. Dat vond ik een heel mooi compliment. Ik probeer de kinderen echt te zien. Dat kan ook, omdat het een kleine groep is. Zo heb ik bijvoorbeeld een afspraak gemaakt met een ouder meisje dat het fijn vindt om soms even alleen te zijn. Als we naar buiten gaan, vraag ik altijd of zij nog even binnen wil blijven – ik heb vanuit de tuin goed zicht op de woonkamer. Dan heeft zij haar eigen momentje en sluit ze later aan.’

En wat zeggen de ouders?

‘Die zijn echt heel tevreden. Hun kinderen komen ontspannen en blij thuis, zeggen ze. Nu zijn het nog allemaal kinderen van dezelfde school, maar er starten binnenkort drie jongens van een school in een andere buurt, omdat hun ouders zeiden: wij willen dit ook, deze vorm van opvang.’

Je hebt contact met een gastouder in de buurt, hoe is dat?

‘Ja, mijn buurvrouw – er zit één huis tussen – vangt kinderen van nul tot vier op. We ondersteunen elkaar. Bij het opstarten heb ik veel aan haar gehad, want zij is al jaren gastouder. En zij verwijst ouders naar mij als een kind vier wordt. Laatst zei de moeder van een baby: als ze oud genoeg is, wil ik graag dat ze bij jou komt.’

Hoe heeft het gastouderbureau je bijgestaan?

‘Zij hielpen me helemaal met de opstart: inschrijving bij de gemeente, EHBO, scholing over de pedagogische basisdoelen. Vanuit mijn rol als leerkracht was ik al op de hoogte van veel dingen, maar ze namen me echt bij de hand. En het loopt door: vorige week hadden we nog een evaluatie bij mij thuis.’

Hoe leerde je het Expertisecentrum Kinderopvang kennen?

'Via het gastouderbureau, dat Toekomstmaker is geworden. Ik ging meteen de website uitpluizen, ik vond het heel gaaf, al die wetenschappelijke onderzoeken. Het is heel gevarieerd en toegankelijk. Er kwam veel voorbij waarvan ik dacht: daar kan ik iets mee. En ik heb me ingeschreven voor een webinar over buitenspelen.’

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

‘Ik ben een kamer aan het leegruimen, want dat moet een speelkamer worden, met een Lego-muur, poppenhoek en wandrek om in te klimmen. En ik heb een schuurtje in de tuin, dat moet een timmerschuur worden waar kinderen begeleid kunnen bouwen. Verder wil ik meer met kinderparticipatie doen, dus samen met de kinderen activiteiten en thema’s bedenken. Ook wil ik elk halfjaar met ieder kind apart zitten om even te vragen hoe het gaat: wat vind je fijn, waar word je blij van, waar kan ik je bij helpen? Ik vind het gewoon heel erg leuk om te horen wat ze bezighoudt.’